1

Jij daar

Daar sta je dan, helemaal omsingeld door een heleboel mensen die ik niet ken, toch val jij als enigste op. Waarschijnlijk omdat er een felle spot ineens op jou gericht was. Ik heb geen flauw idee of jij mij ook zag staan maar eventjes wou ik me dat niet afvragen. Je neus en je stoppelbaard waren het eerste dat me opvielen, je ogen kon ik niet zien anders had ik daar wel als eerste in gestaard. Eventjes was ik in de zevende hemel, maar ik herinner mezelf eraan dat ik niet geloofde in liefde op het eerste gezicht. Zou dit het misschien geweest zijn? Als dat het dan was, dan kon ik nog niet met zekerheid zeggen dat jij hetzelfde gevoel had. Het kon natuurlijk ook zijn door de vele cocktails dat ik een heel licht gevoel had in men buik. Die kriebels zijn toch niet te wijten aan de drank, dat zal eerder het onophoudelijk gegiechel zijn dat ik probeer te onderdrukken. Hoe je het ook draait of keert, verliefd zijn is toch een gelijkaardig gevoel dan wanneer je zat bent. Eventjes was ik je uit het oog verloren toen ik besefte dat ik men schoen aan het uitschoppen was al dansend. Men ogen vonden je gelukkig terug na dat ik men schoen terug had aangedaan. tTen zag ik echter jou ogen contact zoeken met een ander meisje dat naar je staarde. Op zulke momenten vervloek je jezelf en verwenste je die andere persoon, hoe gemeen het ook mag zijn. Als kers op de taart zie ik dan dat jij naar het meisje gaat en begint te flirten en na nog geen twee minuten al staat te kussen met haar. Walging, dat kwam er bij me op. En daar ging mijn maaginhoud tegen de dansvloer. Het verbeterde niet toen ik je hand op haar borst zag liggen.. de slet. Wat is dat toch met sommige jongens van tegenwoordig. Player mogen ze zichzelf dan wel niet noemen, zo noem ik ze toch. Ergens heb ik nu spijt dat ik hem knap vond, maar langs de andere kant ben ik zo blij dat ik niet naar hem toe ben gegaan. In plaats daarvan stap ik met men schoenen half aan richting het toilet omdat ik weer eens voor de zoveelste keer moet plassen van de drank, tja meiden en hun kleine blaas.

xxx Your dreamgirl

Advertenties
1

Raadgeefster vs vriend: waar is de grens

Soms komen er vriendinnen naar je toe die eventjes hun hart moeten uitstorten. Het eerste waar ik aan denk is dan mijn eigen meningen aan de kant te zetten en gewoon te luisteren naar die persoon. Zo heb je van die vrienden die je enkel hoort wanneer er weer iets dwars zit. Op den duur hoor je ze zo al afkomen met het zoveelste liefdesprobleem. Eigenlijk zou je tegen haar willen zeggen ga er bij weg, je verdiend hem niet. Maar dat willen ze toch niet horen want hij is zo goed en zo lief. Als buitenstaander lijkt haar vriend voor jou alleen maar een arrogante zak die alleen maar eens komt aankloppen als hij weer eens met een broek vol zin zit. Sorry voor mijn taalgebruik, iedereen loopt wel eens op wolkjes terwijl het helemaal niet de ware is. Zelf maakte ik het ook mee, en nadien kom je dan tot de vaststelling dat het inderdaad een egoïstische zak was. Dan hoor je je vriendinnen afkomen met een grijns op hun geziht omdat je eindelijk van die zak af bent en zeggen ze vrolijk:’ het komt wel goed meisje, ander en beter’. In zichzelf denken ze eigenlijk alleen maar ‘zie je wel dat ik gelijk had’. Vriendinnen noemt zichzelf dat dan, maar eigenlijk gedragen ze zich op en top als de beste vriendinnen op dat moment want ze zeggen wat je wilt horen. Is dat uiteindelijk niet de definitie van goede vriendin zijn?

Zo kwam ik vandaag tot de ideale uitspraak, al zeg ik het zelf. Een levenspartner vinden is net als een zoektocht naar de ideale schoenen. Als de eerste je niet direct past zet je ze best gewoon aan de kant en neem je een ander paar. Want probeer er iets aan te veranderen, dat passen ze misschien wel maar zitten ze toch nog niet perfect. De ideale schoenen zullen als gegoten zitten, zo ook je levenspartner, dat moet direct klikken. Ook moet je die schoenen eerst wat inlopen. Weliswaar zijn er kleine kantjes die wel zullen versoepelen na een tijdje. En dan pas zullen die schoenen perfect zitten.

Noem me een shoesaholic, maar ik vond het wel een mooie vergelijking. Zeg wel niks over het verslijten ervan, want dat laat ik eventjes terzijde.

xxx Your dreamgirl

1

Uitstelgedrag

‘Nog eventjes en dan begin ik echt, mama’. Het begon al in men kindertijd toen ik liever speelde dan men huiswerk te maken, slechte gewoontes omdat je huiswerk maken nu eenmaal niet leuk is. Maar het moet gebeuren. Nu zit ik hier met een massief grote opdracht en wederom met een veel te grote drang om tv, series, laptop,… Al de afleidingen zijn er niet op verbeterd met het ouder worden. Om dan nog te spreken dat vrijdagavond ‘liefjesdag’ is. Of zo noem ik het toch, want het enige wat we dan doen is zijn zin. Versta me niet verkeerd: tafelvoetbal is iets leuks maar een hobby van je vriend moet je al meer dan interesseren vooraleer je er zelf effectief plezier in kunt beleven. Meestal kijk ik gewoon toe hoe hij professioneel bezig is. Hij is dan blij dat ik er bij ben maar ik moet enkel blij zijn met een simpele kus tussen de matchen. En je moet me dan eens zien glunderen als een klein kindje dat net een snoepje gekregen heeft van de bakker. Ik verbaas me enorm dat ik het zo lang al heb kunnen volhouden naar zen hobby te kijken. Zie het uit liefde, want anders doe je zulke dingen niet vrees ik.

Nu, men stapel met documentatie ligt hier vrolijk naar me te lachen en men koffie heeft jammer genoeg zen werk maar gedaan voor een uurtje. De slaap valt nu terug over me heen en het lijkt alsof ik nog moeër ben geworden dan anders. Koffie helpt precies niet echt voor mij, of het heeft dan toch een aveechts effect als het uitgewerkt is. Cola heeft ook geen effect want dat heb ik gisteren al geprobeerd, toen lag ik gewoon te slapen voor men laptop.

Ale huphup, nog eventjes in men ogen wrijven en dan… ja gaan slapen zodat ik morgen vroeg kan opstaan… Maar herken je die redenering niet van gisteren avond?

xxx Your dreamgirl

2

Help, men lief is me beu. Wat nu?

Zie het niet verkeerd, dit wordt geen bericht over mezelf wenend dat men vriendje me beu is. Zie het eerder als een levensles die ik heb geleerd uit enkele lange relaties.

Zelf schreeuw ik soms moord en brand als men vriend me eens niet stuurt of als hij eens brut doet. Het lijkt alsof er een oorlog tussen ons ontstaan is en ik zou liever in een hoekje gaan wenen met heel veel schrik dat hij me beu is en het wilt uitmaken. Zie het niet verkeerd meisjes, want ik richt me vooral tot jullie. Ik geef jullie overschot van gelijk dat jullie gevoelens zeker echt zijn. Maar zoals ik al eerder op mijn blog vermelde is er een groot communicatie gat tussen de meisjes en de jongens op sommige momenten. We reageren en denken gewoon anders en dat zorgt soms tot hele grote problemen als we dan samen in een relatie komen.

Zelf heb ik me aangeleerd, weliswaar door heel veel geruststellende gesprekken met mezelf, dat een dagje zonder sms of een brute reactie soms veel een jongen niks betekend. Soms moeten ze gewoon eens alleen zijn en genieten ze van de momenten dat ze niet bij je zijn. Stel je voor dat je vriend gaming verslaafd is, dan betekend het niet dat hij ineens verliefd is op het spel ipv op jou als hij de hele week op het spel bezig is. Laat hem zen bezigheid hebben en probeer je WO III voor jezelf uit te vechten. Men vriend en zen spelletjes dat is iets waar ik voor de moment niet tussen kom, want ik weet als ik dat afpak dat ik zen hobby afpak. En wie neemt er nu iemands hobby af?

Voor de moment ben ik er ook nog niet goed uit hoe ik die moet uitvechten met mezelf, maar ik heb al erg veel gemerkt dat als ik er niks over vertel tegen men vriend dat hij gewoon lief doet na een tijdje alsof er helemaal niks gebeurd is. Ik reageer meestal wat voorzichtig want in men hoofd is het een tegenstrijdige situatie (hoezo daarnet blaf je me af, dan besteed je aandacht aan dat game en nu doe je super lief??), maar meestal is er niks aan de hand voor een jongen. Probeer dan ook niet de dag erna er terug over te beginnen want dan kom je als een zaag over bij hem.

Er komt echter pas een probleem bij te kijken voor hem als jij overdreven gaat reageren en dan denkt hij: wat doe jij nu overdreven? Dus wat leerde ik: vecht het met jezelf uit en laat elkaar eventjes doen, toon geen subtiele hints want die verstaat hij toch niet.

Er is natuurlijk een grote maar: er zijn momenten dat je vriend je echt niet meer graag ziet en het voor beide een WO III is. Die moment heb ik nog niet tegengekomen, maar niet praten helpt dan meestal niet. Probeer het maar eens uit te vissen wanneer er echt iets scheelt voor een jongen, ik zou zeggen: vertel kort wat je dwars zit, zo weet hij wat je er over denkt.

Het lijkt een hele preek dat ik hier afsteek ten opzichte van alle meisjes, maar het is een les die ik heb geleerd. Toepassen is echter nog een groot probleem. Ik vecht nog altijd met mezelf en met men gevoelens. Na dat ik meestal zielig heb zitten doen tegen mezelf in men bed met men kat troostend naast me, besef ik wel dat ik aan het overdrijven ben. Hoe dan ook, als je iemand graag ziet wil je die niet kwijt en voor sommige meisjes betekend dat bij het minste meningsverschil al dat je hem kwijt gaat geraken.

Je hoofd staat op ontploffen en je weent een paar uur aan een stuk, goed wetend dat hij waarschijnlijk zich van geen kwaad bewust is. Meisjes vs jongens, die grote verschillen die er zijn, het is soms moeilijk om er mee te leven. En toch moeten we er mee leren leven als we samen zijn.

Schrijf vooral je eigen ervaringen in de comment, ik lees graag zulke reacties en wie weet kunnen we elkaar nog helpen.

xxx Your dreamgirl

2

The meeting

Het was exact 1 jaar geleden dat ik je tegenkwam en ik herinner mij de details nog altijd. Een stomme buurtfuif van men beste vriendin, jou nicht. Geen woord had ik gehoord over jou maar die avond zag ik je daar op de plaatselijke fuif. Je kwam bij me staat en, ook al was je zat, je gaf me aandacht en deed me lachen. Het was een leuke avond, eentje die ik in jaren niet had gehad. Uiteindelijk geeft men vriendin mijn nr aan hem, een beslissing van haar die ik op de moment zelf niet echt apprecieerde want het leek me player nr 101 die ik tegenkwam in men leven. Na 4uur stapte je met ons mee naar een café iets verder op en wat hebben we samen gelachen. Maar toen het tijd was om naar men vriendin thuis te wandelen scheidde onze wegen, tot enkele dagen erna dat je besloot om met mij te beginnen sturen. Je wist niet eens meer hoe ik eruit zag, ‘shame on you’, maar dat je dat niet wist, zou ik nooit weten. Of dat dacht ik toch…

xxx Your dreamgirl

2

Verlatingsangst

Je staat daar voor de deur, kijkend hoe hij weg rijdt. Heel goed wetend dat dit de laatste keer kan zijn. Soms heb je zo van die momenten dat het je naar de keel grijpt hoe je afscheid moet nemen van iemand, zeker als je die persoon graag ziet. Dan ga je uiteindelijk naar binnen en komt je kat tegen je benen aan wrijven om aandacht. Maar het enige wat er op dat moment door men hoofd gaat is het beeld van hem wegrijdend. En dan komen die tranen opzetten want ik zit weer eens alleen thuis en hell no dat ik dat graag hebt. Die tranen komen zeker als het afscheid niet naar je zin was. Een brute reactie op iets wat een te lang afscheid moest voorstellen, een ruzie, geen :’ik hou van je’. Wat soms allemaal niet zo bedoeld is, is in mijn ogen op dat moment alleen maar kwetsend. Traantjes kan ik niet weerhouden en daar sta ik dan. Snel kruip ik onder de douche om me te doen relaxen maar het enige wat ik doe is piekeren en wenen. En waarom? Omdat ik weer alleen ben na een weekend en jij naar huis bent teruggekeerd. Het was niet eens een kwaad afscheid, Je had gewoon geen zin in een lange knuffel en een tweede kus, kort maar krachtig en dan begin ik enorm te twijfelen aan mezelf. Maar ik slik men woorden;’scheelt er iets?’ zorgvuldig in omdat ik alleen maar weet dat je moe bent. Moest je weten wat ik allemaal wou zeggen dan had je je waarschijnlijk dood geërgerd en had het nog een kwaad afscheid kunnen zijn. Hoewel ik veel nadenk over jou gedachten zorgt dat meestal mij een zware hoofdpijn plus een hoop gedachten die me bang maken, ook al weet ik niet zeker dat jij ze effectief dacht.

Kort gezegd: vrouwen, je zult ze nooit verstaan.

xxx Your dreamgirl

2

My BBF

Het einde van een mooie dag en het begin van een lange, vermoeiende vakantie. Moest ik niet 4 dagen op rij naar mijn werk moeten zou ik bijna tijd hebben om te ontspannen. Maar helaas is dat niet het geval. Starend kijk ik naar het computerscherm dat al de hele tijd naar me ligt te luren. Moest het ogen hebben zouden die al verveeld naar me gekeken hebben. De blik die ik zou zien zou zeker en vast alleen maar demotiverend zijn. Maar de dag was gelukkig bijna om en het verlengde weekend kon weer bijna beginnen. Ontspanning zou je denken, maar dat weekend zou het alles behalve ontspanning worden. Mijn beste vriendin had me zitten overtuigen om naar een jaarlijks buurtfeest te komen om haar te vergezellen. Het was de zoveelste keer dat haar vriend haar liet zitten voor iets dat zij eens wou doen en daarom moest ik maar weer meegaan. Begrijp me niet verkeerd, ik doe dat met veel plezier voor haar, maar het zou echter leuker zijn moest haar lieftallige vriend zich hiervoor openstellen. Je hoort het al, ik had er men eigen mening over toen ze mij die jongen voorstelde. Maar wat voor een vriendin zou ik zijn als ik haar het geluk niet zou toewensen en telkens zou zeggen dat de jongen niet goed genoeg is. Als goede vriendin ga je dan maar mee naar een buurtfeestje waar waarschijnlijk veel teveel bier wordt gedronken en de boel op stelten wordt gezet. Dat beeld had ik toch de hele tijd in men hoofd, hoe het uiteindelijk zou aflopen, dat zou ik pas weten na het weekend. Nu, de tijd was nog geen minuut vooruit gegaan toen ik terug ontwaakte uit de weekend gedachte, het pc klokje kon me dan ook vertellen dat het nog steeds geen tijd was om de computer af te sluiten dus moest ik nog wat verder werken. De details van men werk bespaar ik je of je ligt hier zelf achter je computerscherm te slapen en dat zou ik niet willen. Na half 5 nam ik snel men jas en spoedde ik me snel naar huis richting men vriendin. Het zou een leuke avond worden dacht ik.

xxx Your dreamgirl