1

Uitstelgedrag

‘Nog eventjes en dan begin ik echt, mama’. Het begon al in men kindertijd toen ik liever speelde dan men huiswerk te maken, slechte gewoontes omdat je huiswerk maken nu eenmaal niet leuk is. Maar het moet gebeuren. Nu zit ik hier met een massief grote opdracht en wederom met een veel te grote drang om tv, series, laptop,… Al de afleidingen zijn er niet op verbeterd met het ouder worden. Om dan nog te spreken dat vrijdagavond ‘liefjesdag’ is. Of zo noem ik het toch, want het enige wat we dan doen is zijn zin. Versta me niet verkeerd: tafelvoetbal is iets leuks maar een hobby van je vriend moet je al meer dan interesseren vooraleer je er zelf effectief plezier in kunt beleven. Meestal kijk ik gewoon toe hoe hij professioneel bezig is. Hij is dan blij dat ik er bij ben maar ik moet enkel blij zijn met een simpele kus tussen de matchen. En je moet me dan eens zien glunderen als een klein kindje dat net een snoepje gekregen heeft van de bakker. Ik verbaas me enorm dat ik het zo lang al heb kunnen volhouden naar zen hobby te kijken. Zie het uit liefde, want anders doe je zulke dingen niet vrees ik.

Nu, men stapel met documentatie ligt hier vrolijk naar me te lachen en men koffie heeft jammer genoeg zen werk maar gedaan voor een uurtje. De slaap valt nu terug over me heen en het lijkt alsof ik nog moeƫr ben geworden dan anders. Koffie helpt precies niet echt voor mij, of het heeft dan toch een aveechts effect als het uitgewerkt is. Cola heeft ook geen effect want dat heb ik gisteren al geprobeerd, toen lag ik gewoon te slapen voor men laptop.

Ale huphup, nog eventjes in men ogen wrijven en dan… ja gaan slapen zodat ik morgen vroeg kan opstaan… Maar herken je die redenering niet van gisteren avond?

xxx Your dreamgirl

Advertenties